- CAT Les portes de casa s'obren de bat a bat És diumenge a la tarda d'un dia de principis de tardor. Ja fa dues hores que ha sigut l'hora de dinar, algunes famílies s'han reunit per compartir el dinar familiar de la setmana. D'altres no. A la ràdio no fan res d'interessant, a la televisió encara menys. Alguns van al cinema, mentre d'altres s'estiren al sofà disfrutant d'una migdiada improvisada. Cadascú busca el seu forat de temps, mentre va cosint puntada a puntada la seva micro-bombolla. No passa res, solament passa el temps. Aïllant-nos de l'entorn, de nosaltres mateixos, del present i del passat... anem construint el nostre espai on habitem rutinàriament... a poc a poc ...
- ESP Las puertas de casa se abren de par en par. Es domingo por la tarde de un día de principios de otoño. La hora de comer ha sido hace dos horas, algunas familias se han reunido para compartir la comida familiar de la semana. Otras no. En la radio no hacen nada interesante, pero en la televisión todavía menos. Algunos van al cine, mientras otros se tiran en el sofá disfrutando de una siesta improvisada. Cada uno buscando su hueco en el tiempo, mientras va cosiendo puntada a puntada su micro-burbuja. No pasa nada, solo pasa el tiempo. Aislándonos del entorno, de nosotros mismos, del presente y del pasado... vamos construyendo nuestro espacio donde habitamos rutinariamente... poco a poco...
- ENG It’s Sunday afternoon early autumn. It’s been a couple of hours since lunch time, some families have met for the weekly familiar lunch. Others don’t. On the radio there’s nothing interesting, even less at TV. Some people go to the cinema while others lie on the sofa enjoying an improvised siesta. Each one searches his own time while sewing step by step his micho-bubble. Nothing happens, just the time going one. Isolating from what surrounds us, isoliting from ourselves, from the present and the past... while building the space we’re living daily... step by step ...

video-proyección en broches plata

video-proyección en broches plata